Schuldgevoelens in de groep
In de open psychodynamische groep is door het vertrek van twee groepsleden plek vrij gekomen. De therapeuten melden de komst van een nieuw groepslid, een man, aan.
Een van de basisregels van de groep is dat de groepsleden elkaar niet kennen of op een of andere wijze aan elkaar gelieerd zijn, omdat zij zich in aanwezigheid van bekenden niet vrij zullen voelen om zich openlijk te uiten. Daarom wordt ter controle de naam van de kandidaat genoemd. Op dat moment gaan er geen belletjes rinkelen. Er wordt afgesproken dat hij de volgende week zal starten. Enkele dagen later krijgen de therapeuten bericht van een van de groepsleden, Petra. Zij werkt op de afdeling P en O van een groot bedrijf en heeft ontdekt dat het nieuwe groepslid bij hetzelfde bedrijf werkt. Ze kent hem niet persoonlijk, maar gezien haar functie is het zeer wel mogelijk dat ze in de toekomst met elkaar te maken krijgen. De therapeuten spreken met haar af dat dit probleem in de volgende groepszitting zal worden besproken en dat zij aan de kandidaat zullen melden dat hij (nog) niet kan starten met de groep vanwege deze situatie. Bij aanvang van de volgende groepszitting is de groep nieuwsgierig naar het nieuwe groepslid. Petra licht de situatie toe. Als hij zou gaan deelnemen aan de groep zou zij zich niet vrij voelen om alles te kunnen zeggen. De groep reageert begripvol. De therapeuten besluiten op grond van de basisregel dat de kandidaat niet aan deze groep zal kunnen deelnemen. Ze zullen het met hem bespreken en een andere groep voor hem zoeken.
De groep gaat verder. Ria vraagt aan Dineke of ze al contact heeft opgenomen met de tandarts die ze haar heeft aangeraden. Zelf is ze patiënt bij een tandarts waar ze eigenlijk niet tevreden over is. Als de groep vraagt waarom ze daar dan blijft, zegt ze het zielig voor hem te vinden als ze weg zou gaan. Ze zou zich dan schuldig voelen. Ze denkt dat ze hem dan iets zou afnemen, omdat hij dan minder inkomen zou hebben. Als de groep verder doorvraagt,wordt duidelijk dat ze bang is om de werkelijke reden aan te geven, als hij zou vragen waarom ze weggaat. Dan zou ze tegen hem moeten zeggen dat ze ontevreden is over zijn werk en dat betekent kritiek uiten, hem kwetsen. Ze is bang dat hij boos op haar zal worden. Haar oplossing is vermijden van het conflict. De groep confronteert Ria met haar gedrag. Ze voelt zich schuldig als ze voor zichzelf kiest en weggaat, omdat ze hem dan tekort doet. Maar nu doet ze zichzelf tekort. Ze is bang voor zijn boosheid, maar eigenlijk is ze zelf boos op hem. De therapeuten leggen een relatie met haar positie in het ouderlijk gezin, waarin ze het voor haar vader nooit goed kon doen en waarvan ze zich emotioneel ook nog niet heeft kunnen losmaken.
Petra vertelt dan dat ze zich schuldig voelt zowel naar het potentiële nieuwe groepslid als naar de groep. Ze heeft de overtuiging dat ze hun iets heeft afgenomen. De kandidaat ontneemt ze de deelname aan de groep en de groep onthoudt ze een nieuw groepslid. Jan reageert hierop door te zeggen dat er voor de kandidaat toch een andere groep gezocht zal worden en dat de groep er toch niets aan zou hebben als twee groepsleden zich geremd zouden voelen om te zeggen wat ze denken of voelen. De therapeuten kunnen een parallel leggen met de vorige situatie: ook Petra voelt zich schuldig als ze voor zichzelf kiest, omdat ze de overtuiging heeft dat ze daarmee een ander tekort doet of benadeelt. Petra heeft zich altijd afgewezen gevoeld door haar moeder, die haar broertje idealiseerde. Ze heeft het gevoel dat ze het nooit goed kon doen in de ogen van haar moeder en ook Petra heeft zich emotioneel nog niet los kunnen maken uit deze relatie.
Klik
hier
om verder te lezen.